პოლ მაკარტნის თქმით: ბენდში კარგი მუსიკის შექმნა მთლიანად ქიმიაზეა დამოკიდებული. დიახ, ეს ასეა. ამ ოთხეულმა მსოფლიო ძალიან მალე დაიპყრო. ბილთზი იყო და არის ერთგვარად მეტრი და მდგენელი. მათი სიმღერები კიდევ დიდი ხნის განმავლობაში იქნება მეინსტრიმი. მათ არასდროს ეშინოდათ ექსპერიმენტების. ყოველთვის თამამები და გაბედულები იყვნენ და შედეგმაც არ დააყოვნა. ჯონ ლენონის მკვლელობის შემდეგ თითქოს ყველაფერი დასრულდა. თუმცა ეს ასე არ იყო. ერთმა შემთხვევითმა დიალოგმა იოკო ონოსთან, ყველაფერი ამოატრიალა. დაიწყო ისევ ექსპერიმენტები, მაგრამ ტექნიკურად ვერაფერს გახდნენ. ერთი კარგი ამბავი ის იყო, რომ ჯორჯ ჰარისონმა მისი გიტარის სოლო დატოვა, რაც წლების შემდეგ ისევ აქტუალური გახდა. გლობალიზაციამ და ტექნიკურმა განვითარებამ მოგვიტანა სიმღერა, რომელიც ბითლზს ისევ ერთად კრავდა და რომელიც, მიუხედევად ჯგუფის ორი წევრის ამ ქვეყნად არარსებობისა, მაინც შეიქმნა და დღეს ნებისმიერს შეგვიძლია მოვისმინოთ. ეს ყველაფერი კი პოლ მაკარტნის გაუტეხლობის და არდანებების შედეგია. გიყვებით ბითლზის უკანასკნელ სიმღერაზე, რომელიც სააქაოს და საიქიოს აერთიანებს.